વિજ્ઞાનશાખામાં ભણી છું, ગણિત વિષય ભણાવું છું અને માતૃભાષાને ચાહું છું. સાહિત્યની પૂજા કરુંછું. પ્રયત્ન કરું છું કે પોતાનાં જ વિચારો અહીં રજુ કરું ઉઠાંતરી કરવાને બદલે.

સ્વીકાર્યું જેણે જીવનનું
અંતિમ સત્ય,
લાગે નહીં ક્યારેય ડર
એને અંતિમ ક્ષણનો!!!

કર્યા ન ક્યારેય જેણે
કોઈ ખોટા કામ,
બોલ્યા ન જે ક્યારેય
ખોટા વચન,
નથી ડરતાં એ બધાં
ક્યારેય કોઈ મુસીબતથી!!!

નથી ડર જેને મૃત્યુનો
છે વિશ્વાસ જેને પોતાનાં પર,
ક્યારેય ન ડરે કોઈથી ય
ભલે હોય ઉભા કોઈ
લઈને બંદૂક સામે!!!

છે જેને શ્રદ્ધા પોતાનાં ઈશ પર,
કરે છે ભક્તિ વિના કોઈ અપેક્ષા,
નથી રહેતી કોઈ આસક્તિ એનાં
જીવનમાં, નથી રહેતો ડર એને
જીવનની અંતિમ ક્ષણ કે મૃત્યુ
પછીનાં જીવનનો!!!!!
- સ્નેહલ જાની

Read More

Mrs. Snehal Rajan Jani લિખિત વાર્તા "આપણાં મહાનુભાવો - ભાગ 6 - સંત કબીર" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19911535/our-excellencies-part-6-saint-kabir

Read More

નમસ્તે મિત્રો,
ગુજરાત વિશે તો આપણે ઘણું બધું જાણીએ છીએ. પરંતુ આજે મારા લેખમાં હું પ્રસ્તુત કરું છું ગુજરાતનાં નિર્માણ વિશે. બૃહદ મુંબઈ, મહારાષ્ટ્ર અને ગુજરાતનું શું થયું તેની આમાં ચર્ચા કરી છે. કેવી રીતે ઇન્દુલાલ યાગનીક અને અન્ય આંદોલનકારીઓએ પોતાની લડત ચલાવી અને ગુજરાત રાજ્ય અલગ કરાવ્યું એની આમાં માહિતી છે.






Mrs. Snehal Rajan Jani લિખિત વાર્તા "ગુજરાત સ્થાપના" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19911417/establishment-of-gujarat

Read More

Hello friends,
We all know nowadays how much blood is important. So many blood banks are there to provide the blood to the needy people. But, sometimes because of the less awareness of blood donation blood banks also required blood. To solve all such problems related to blood, one society is working hard. They are making people aware of blood donation. In the pendamic situation also they are ready to help. Let's see which is this institute and how it is established...


To celebrate the birth anniversary of the founder of 'International Committee of the Red Cross(ICRC)' Jean Henry Dunant, The World Red Cross and Red Crescent Day is celebrated. He was born on 8th May 1828. He was the first person to get Nobel Prize for Peace.



The founder of Red Cross Society

Every year World Red Cross and Red Crescent society celebrates this day on 8th May.

It's idea came after World War I. The idea for an annual action that could take hold in the whole world...that would be a major contribution to peace. This initiative is known as the 'Red Cross Truce'. This truce was studied by an International Commission established at the 14th International Conference of the Red Cross.

The 15th International Conference of the Red Cross in Tokyo in 1934. The proposal kept above was approved here. But this report was studied by the League of Red Cross Societies after World War II, in 1946. They renamed it International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies in 1991.

The first Red Cross Day was celebrated on 8th May, 1948. In 1984 it's official title was decided as 'World Red Cross and Red Crescent Day'.

Every year this day is celebrated with different themes. It's theme for this year is 'UNSTOPPABLE'.
- Snehal Jani

The founder of Red Cross Society

Read More

મારી ધારાવાહિક 'સફળતાનાં સોપાનો' 2000 ડાઉનલોડ પૂર્ણ કરે છે.

સૌ વાચક મિત્રોનો દિલથી આભાર🙏

Mrs. Snehal Rajan Jani લિખિત વાર્તા "આપણાં મહાનુભાવો - ભાગ 5 - રામનારાયણ પાઠક" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19911351/our-excellencies-part-5-ramanarayana-pathak

Read More

Mrs. Snehal Rajan Jani લિખિત વાર્તા "આપણાં મહાનુભાવો - ભાગ 4 - ડૉ. ભીમરાવ આંબેડકર" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19911146/our-excellencies-part-4-dr-bhimrao-ambedkar

Read More

લાગણીથી ભીંજાયેલી આંખો,
ક્યારેક હર્ષના અશ્રુ બિંદુ તો
ક્યારેક દુઃખના અશ્રુ બિંદુ!

સવાર પડતાં જ દેખાતાં
ઝાકળનાં નાનાં નાનાં બિંદુઓ
ગાયબ થતાં સૂર્યનાં આગમનથી!

પણ સૌથી મનમોહક છે
વર્ષા બિંદુ!!!!!!
ફેલાવતા મહેક માટીની,
ભીંજવે એ લાગણીઓને,
બને વાતાવરણ રોમાંચિત,
પ્રસરે ઠંડક વાતાવરણમાં!!!

મઝા પડે મને જ્યારે પડે
આ વર્ષા બિંદુઓ ગાલ પર,
ન ઓળખી શકે કોઈ ત્યારે
આ વર્ષા બિંદુ છે કે છે
અશ્રુ બિંદુઓ!!!!!

પડતાં વર્ષા બિંદુઓ,
મદદ કરતાં છુપાવવા
આંખના આંસુઓ!
નસીબદાર હોય છે એ
બધાં જેમની પાસે હોય
છે કોઈ ખાસ, જે ઓળખી
લે છે અશ્રુ બિંદુઓ
છુપાયા જે વર્ષા બિંદુમાં!!!!!
- સ્નેહલ જાની

Read More

આપણો દેશ અનેક ધર્મોનો સમુદાય છે. ઘણાં બધાં ધર્મો અને ઘણી બધી માન્યતાઓ, ઘણાં બધાં રિવાજો અને ઘણી બધી લોકવાયકાઓ. ક્યાંક ચમત્કાર તો ક્યાંક રહસ્ય. કોઈક રહસ્ય ઉકેલાયું તો કોઈક હજુય અકબંધ. કેટલાંક રહસ્યો આગળ માનવી માથું ટેકવે છે, તો કેટલાંક પર આંગળી ચીંધે છે. આવા જ એક રહસ્યમયી ચમત્કારિક એવા એક મંદિર વિશે આજે જાણીએ.

આ રહસ્યમયી મંદિર ગુજરાતમાં આવેલું છે. આ મંદિર અમદાવાદથી 50 કિલોમીટર દૂર ખેડા જિલ્લાના રઢુ ગામમાં આવેલ કામનાથ મહાદેવનું મંદિર છે. આ ગામ વાત્રક નદીને કાંઠે વસેલું છે. ત્યાંના રહીશોનું માનીએ તો આ એક ચમત્કારિક મંદિર છે. આ મંદિર વિક્રમ સંવત1445માં બન્યું હોવાનું માનવામાં આવે છે.

માન્યતા મુજબ 600 વર્ષ પહેલાં રઢુનાં એક વ્યક્તિ જેસંગભાઈ હીરાભાઈ પટેલ આ મંદિરની જ્યોત લાવ્યા હતા. તેઓ દરરોજ સવારે મહાદેવના દર્શન કર્યા બાદ જ કંઈ ખાતા હતા. એક રાત્રે એમને સપનું આવ્યું કે મહાદેવજી એમને કહેતા હતા કે પુનાજ ગામમાં જઈને દીવો પ્રગટાવી મને લઈ આવ. બીજા દિવસે સવારે જેસંગભાઈએ આ વાત ગામલોકોને જણાવી.

શ્રદ્ધાપૂર્વક ગામનાં બધાં લોકો રઢુ ગામથી આઠેક કિલોમીટર દૂર એવા પુનાજ ગામે ગયા. ત્યાંથી દીવો પ્રગટાવીને તેઓ રઢુ તરફ પાછા ફર્યા. ત્યાંના રહીશોનું માનીએ તો એ દિવસે ભારે પવન અને વરસાદ હોવાં છતાં દીવાને કંઈ જ થયું ન હતું. વિક્રમ સંવત 1445માં તેમણે આ દીવાની સ્થાપના કરી નાનકડી દેરી સ્થાપી હતી. ત્યારથી આ મંદિરમાં ગામનાં તેમજ આસપાસનાં રહીશો દર્શનાર્થે આવે છે.

આ થઈ મંદિરના ઉદભવની વાત. હવે જોઈએ એનું ચમત્કારિક લક્ષણ.

આ મંદિરમાં 620 વર્ષોથી 650થી વધારે માટીના કાળા માટલા ઘીથી સંપૂર્ણ ભરેલા છે. આજની તારીખે પણ ત્યાં જઈને જોઈ શકાય છે. સામાન્ય રીતે ઘી લાંબો સમય રાખવાથી કાળું પડી જાય કે બગડી જાય કે એમાંથી વાસ આવવા માંડે છે. એને ફૂગ પણ લાગી જાય છે. પરંતુ આ ઘીને કંઈ જ થયું નથી. ઉનાળાની ગરમી હોય, ચોમાસું હોય કે પછી શિયાળાની કડકડતી ઠંડી - આ ઘી એવું ને એવું તાજું જ રહ્યું છે.

એવું પણ નથી કે ઘી થોડા પ્રમાણમાં જ હશે કે એ વપરાતું જ ન હોય. ઘીનો જથ્થો આશરે 13 થી 14 હજાર કિલો જેટલો હશે. મંદિરની પરંપરા મુજબ અહીંથી ઘી બહાર લઈ જવાતું નથી. અહીંનો ઘીનો જથ્થો ક્યારેય ઓછો થતો નથી, બલ્કે વધતો જાય છે. જે ચોરી છુપીથી ઘી બહાર લઈ જવાનો પ્રયત્ન કરે છે એણે બહુ મોટું નુકસાન ભોગવવું પડે છે.

મંદિરની જ્યોત તેમજ મંદિરનાં પ્રાંગણમાં થતાં યજ્ઞમાં આ જ ઘી વપરાય છે, તે છતાં પણ ઘટતું નથી. આટલા મોટા જથ્થામાં ઘી જમા થવા પાછળ અનેક માન્યતાઓ છે. રઢુ ગામ તથા તેની આસપાસનાં ગામોમાં કોઈ પણ ખેડૂતને ત્યાં ગાય કે ભેંસને બચ્ચું જન્મે પછી તેનાં પહેલા વલોણાનું ઘી બનાવી મહાદેવને અર્પણ કરાય છે. આ ઘીથી જ મોટાભાગનાં માટલા ભરાઈ જાય છે.

ઘીને સંઘરવા માટે જગ્યા ઓછી પડતી હોવાથી વિક્રમ સંવત 2056નાં શ્રાવણ માસથી દર મહિને એક હોમાત્મક યજ્ઞ કરવામાં આવે છે. આ યજ્ઞ સવારે 6થી સાંજે 7વાગ્યા સુધી ચાલે છે. આમાં સંપૂર્ણ હોમ આ માટલાઓમાના ઘીનો જ કરવામાં આવે છે. શ્રાવણ વદ બારસનાં દિવસે અહીં મોટો મેળો ભરાય છે. ઉપરાંત આખા ગામમાં ભક્તિ ભાવથી કામનાથ દાદાની રથયાત્રા નીકળે છે.

મંદિરના ટ્રસ્ટ દ્વારા ચાલતા અન્નક્ષેત્રમાં દર્શનાર્થે આવતાં ભક્તોની જમવાની વ્યવસ્થા કરવામાં આવે છે. શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા એ દરેકની પોતાની માન્યતા છે.

Read More

Mrs. Snehal Rajan Jani લિખિત વાર્તા "આપણાં મહાનુભાવો - ભાગ 3 - જ્યોતિબા ફૂલે" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19910905/our-excellencies-part-3-jyotiba-phule

Read More