Hey, I am reading on Matrubharti!

પહેલાં તારા પૂર્વજોનાં મૂળ જો,
એ પછી આવીને મારું કુળ જો.

મારા મેલા વસ્ત્રની ટીકા ન કર,
તારા જીવતરમાં પડેલી ધૂળ જો.

હોઠ પરનું સ્મિત ના જોયા કરીશ,
મારી છાતીમાં સણકતું શૂળ જો.

માર્ગ સીધો ને ઊતરતો ઢાળ છે,
છે હવા પણ આજ સાનુકૂળ જો.

લે, મને વેરી-વિખેરીને ‘ખલીલ‘ !
છે પવન પણ કેટલો વ્યાકુળ જો.

ખલીલ ધનતેજવી

Read More

ના જ આવડ્યું

મયંક પટેલ :- વદરાડ

તૂટેલા હદયે મને ચાહતા ના આવડ્યું,
એટલે જ તને પામતા ના આવડ્યું.

દરેક શ્વાસે તને જ ચાહતો હતો,
એટેલ જ ચાહતને માપતા ના આવડ્યું.

મને તો આવડ્યું બસ એજ કે,
તને પળ પળ ચાહતા આવડ્યું .

જાણ્યું મેં તારા એ વ્યવહારથી,
છતાંય તને છોડતા ના આવડ્યું .

રસ્તો અને મંજિલ બન્ને ખોવાઈ ગયા છતાં,
ચાલતા રસ્તે પાછા ફળતા ના આવડ્યું.

Read More

ઈશ્વરો ગાયબ થયા છે માણસોની ભીડમાં
માણસો ખોવાઈ ગ્યા છે ઇશ્વરોની ભીડમાં

લાખો લોકો પૃથ્વી ઉપર નામ લખતા જાય છે
મારી સહી ક્યાં શોધશે હસ્તાક્ષરોની ભીડમાં

એકબીજાને જુએ છે લોકો ત્રાંસી આંખથી
હું ય ક્યાં આવી ચડ્યો શંકાસ્પદોની ભીડમાં

તીરની માફક ખૂંપીને ક્યારનો બેઠો છું અહીં
શું મને શોધ્યા કરે છે કરવતોની ભીડમાં

-ઈશ મેહુલ પટેલ

Read More

વાર્તાનો ‘એક ગરીબ બ્રાહ્મણ’ કહેશો તોયે ગમશે,
તાંદુલ આપી આવતો સુદામા કહેશો તોયે ગમશે.

તન તો સૂકલકડી બનાવી રાખ્યું 'તુ વર્ષોથી,
છતાં તમે ગામા પહેલવાન કહેશો તોયે ગમશે.

ચહેરાં-મ્હોરાં બહુ ઉતાર્યા હવે દુનિયાની સામે,
મજાકમાં ક્યારેક બહુરૂપી કહેશો તોયે ગમશે.

ઓળખ તો છે મારી જગજાહેર છુપાયેલી અમીરીથી,
તેમાં અગનપંખનો અબ્દુલકલામ કહેશો તોયે ગમશે.

મહેફિલમાં ભલેને મળતી શમા-એ-રોશન અંતિમ,
પણ પછી તૂટી જતો ગાલિબ કહેશો તોયે ગમશે.

શબ્દો, સૂરતાલની દાદ ક્યાં માંગુ હરતાં-ફરતાં,
બસ ક્યારેક અલગારી ફકીર કહેશો તોયે ગમશે.

- મુર્તઝા 'અલ્ફન'

Read More

એના ચહેરા પર આ કેવું સ્મિત છે!
જેના લીધે આ નગર ભયભીત છે.

શિલ્પ એના જોઈ સમજાઈ ગયું,
શિલ્પી પોતે ક્યાંકથી ખંડિત છે.

વાત આ જાણે છે સૌ મારા સિવાય,
કે ખરેખર મારું શેમાં હિત છે.

અન્યનો છણકોય ટહુકો લાગતો,
જે સ્વયં ખુદથી જ અપમાનિત છે.

કેદ છે ગુમનામીના સૂરજમાં જે,
એમનો પડછાયો નામાંકિત છે!

કૈંકને તો હું જ ઓળખતો નથી!
મારું જીવન જેને આધારિત છે.

પાંદડાંઓ શિષ્ય માફક બોલતાં,
વાયરો જાણે કોઈ પંડિત છે!

– ભાવેશ ભટ્ટ Bhavesh Bhatt

Read More

જો ફરીથી થાય ઊભું, તો ફરીથી માર, પાછું તોડી નાખ!
સત્યને પથ્થરની માફક ઝીંક, ને અફવાનું ડાચું તોડી નાખ.

એક ગમતા નામનું બિલ્ડિંગ ચણ્યું મારામાં મેં, દુનિયા કહે-
"તારું ચણતર કાયદેસરનું નથી, ચલ આખેઆખું તોડી નાખ."

'ભય'ને તું લોખંડના તોતિંગ દરવાજાની જેવો ના સમજ,
'ભય' છે કાચી ભીંત જેવો, જોરથી દે એક પાટું, તોડી નાખ.

આની અંદર તો મને તારા અહમની ઇયળો દેખાય છે,
છોને તારી નમ્રતાનું ફળ થયું ના હોય પાકું, તોડી નાખ.

છેક જન્મ્યો ત્યારથી હું એક કારાવાસ અંદર કેદ છું,
મૃત્યુ! મારી પર લટકતું પ્રાણનું પોકળ આ તાળું તોડી નાખ.

~ અનિલ ચાવડા

Read More

નગરના કિનારે હતો એક ખાડો
હવે ત્યાં છે કચરાના ઊંચા પહાડો
જે સળગ્યા કરે છે સતત રાતદહાડો
હવે આ નગરનું નરક નામ પાડો

ન તો દ્વાર ખોલો, ન બારી ઉઘાડો
બધા નાક પર એક ગળણું લગાડો
હવામાં છે પ્લાસ્ટિકનો ઝેરી ધુમાડો
હવે આ નગરનું નરક નામ પાડો

સજા ભોગવે છે નદી ને પહાડો
ગમે ત્યાં ના પ્લાસ્ટિકિ તત્વો ઘુસાડો
અખંડિત ધરામાં પડી છે તિરાડો
હવે આ નગરનું નરક નામ પાડો

છે કાચી દીવાલો ને માથા પછાડો
આ માણસની જાતે લીધો છે ઉપાડો
કર્યો છેક પાતાળમાં ગંધવાડો
હવે આ નગરનું નરક નામ પાડો

આ વાતાવરણને ના ધંધે લગાડો
આ ઘર આપણું છે શું ઘરને ઉજાડો?
જે ઊંધી ગયા છે એ સૌને જગાડો
જીવનમાંથી પ્લાસ્ટિકને સૌ ભગાડો

પછી આ નગરનું નવું નામ પાડો
પછી આ નગરનું નવું નામ પાડો

ભાવિન ગોપાણી

એક શેર...

આથી વધારે હોય શું પ્લાસ્ટિકની બૂરી અસર
આવી ચઢે જો કાવ્યમાં તો કાવ્ય જેવું ના રહે.
ભાવિન ગોપાણી

Read More

અણગમતી આ જિંદગી જીવાય કેમ?
કોઈને પરાણે આમ ગમાય કેમ?

મહોંરા ઉપર મહોરું પહેરીને હવે,
પ્રેમમાં કોઈપણ રમત રમાય કેમ?

ઊર્મિઓનો મેળો જામ્યો છે જ્યાં,
એ અંતરમાં લાગણીઓ સમાય કેમ?

નતમસ્તક થઈ જેમને પૂજ્યા હતા,
શિશ કપાવા એમને નમાય કેમ?

જાનવરોને જ્યાં મનુષ્યનો ભય હોય,
એવા તે વનવગડામાં ભમાય કેમ?

વારંવાર પકડવા છતાં છૂટી જાય,
એવા માલા હાથને થમાય કેમ?
તમન્ના (JN) જીજ્ઞા નરોત્તમો. લંડન

Read More

ગઝલ..

આંખ એકાએક ઓચિંતી ભરો એવું બને?
સહેજ ચાલીને તમે પાછા ફરો એવું બને ?

આવવાની ઝંખના હોવા છતાં આવ્યા નથી ,
ક્યાંક પાછા એ જ ઈચ્છાને વરો એવું બને ?

ક્યાં કદીયે એક સાદે કોઈ પ્રશ્નો સાંભળ્યા ?
જીવતા જીવે અહમથી પણ ડરો એવું બને ?

હું સમી સાંજે સમયને શોધવા પાછો ગયો,
જિંદગીને આપ પણ શોધ્યા કરો એવું બને?

આમ તો "ભીનાશ" જેવું ક્યાં હતું વાતાવરણ
તોય ફોટા આંસુના સામે ધરો એવું બને?

-શૈલેષ પંડ્યા ભીનાશ

Read More

અધૂરી કંઈક ઈચ્છાના લબાચા વેચવા કાઢ્યા,
અમે ધીરજનાં ફળ કાચાં ને કાચાં વેચવા કાઢ્યાં.

રહસ્યો ગાલની આ લાલિમાના રાખવા અકબંધ,
બધા ભીતરના સણસણતા તમાચા વેચવા કાઢ્યા.

ખીચોખીચ ખોરડામાં ચોતરફ ખડકીને ખાલીપો,
પછી ધીરે - ધીરે ખૂણા ને ખાંચા વેચવા કાઢ્યા.

ફટકિયાંની બજારોમાં અમારી રાંક આંખોએ,
જતનથી સાચવેલાં મોતી સાચાં વેચવા કાઢ્યાં.

બચ્યું પાસે નહીં જ્યારે કશું પણ વેચવાલાયક,
સ્વયંને કર્મણા, મનસા ને વાચા વેચવા કાઢ્યા.

- બાબુલાલ ચાવડા 'આતુર'

Read More