હુ પ્રથમ ગુજરાતી છું. અને ગુજરાતના ગાંધીનગર જીલ્લાના દહેગામ તાલુકાના નાંદોલ ગામનો વતની છું.અને ગુજરાતી વિષયથી એમ.એ સુધીનો અભ્યાસ કરેલ છે. મારો પોતાનો જ નાના પાયાનો એગ્રીક્લચરનો વ્યવસાય કરી રહ્યો છું. હું પરણીત છું. એક સરસ મઝાની આઠ વર્ષની દિકરી પણ છે. અમે અમારી નાની દુનિયામાં ખુબ ખુશ છીએ. લી....આપનો અનજાન દોસ્ત રીન્કુ પંચાલ.

એક ખાટું તીખું વ્યંજન લાવે મ્હોંમાં પાણી
ને ખાટું મીઠું સ્મરણ લાવે આંખોમાં પાણી.

હોય ભલે જોજન દુર મારા એ વતનની ધૂળ
પ્રેમનું ખેંચાણ પ્રબળ લાવે એ યાદો તાણી.

તળાવની પાળી ઉપર મહેફિલ એ ભરાતી
ચનાચોર ને લીંબુ સામે પકવાન ધૂળ ધાણી.

રેખા પટેલ ( હાસ્ય સાથે)😋
Missing old days with lots of love.

Read More

💞💞💞(ગઝલ]💞💞💞

હા નથી તો શું થયું? પણ ના નથીને ! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું;
પ્રાર્થનાના ફળની નિશ્ચિતતા નથીને ! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું.

હોશિયારી, જી હજૂરી, છળકપટ, ઈચ્છા, ધગશ ને લોભ-લાલચ;
આ જ શિખવાનું હતું,શિખ્યા નથીને! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું.

થાય છે, થાતાં હશે જગમાં ચમત્કારો છતાં શું થાય મારું?
હું નસીબદારોની ગણનામાં નથીને ! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું.

સાંજ ઢળવાની થઈ છે, થાક જેવું છે અને પગ ના ઉઠે જ્યાં-
ઘર જવું પડશે જ ,પણ ઈચ્છા નથીને! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું.

છેવટે "નાશાદ" નાસ્તિકતા પ્રભાવી થઈ જશે જોજો તમે પણ;
ધર્મની સાચી કશે શિક્ષા નથીને ! એટલે શ્રીફળ વધેર્યું.

🎶🎶🎶 ગુલામ અબ્બાસ "નાશાદ"

Read More

લૉકડાઉન

બારી પાસે બેઠેલા મને

ડાળ પર સામે બેઠેલા વાનરે

તેના તીક્ષ નખોથી તેની છાતી વલૂરતાં

સવાલ કર્યોઃ

પ્રેમ એટલે શું ?

મેં પણ મારી છાતી વલૂરતાં કહ્યું

મહાબલી, તમને તો શું કહેવાનું હોય !

રોજ ઘર સફાઈ કરવી, શાક સમારી આપવું

અગાસીમાં સુકવેલાં વસ્ત્રો હસતે મુખે ફૉલ્ડ કરવાં

તેમાં પ્રેમની વ્યાખ્યા રહેલી છે !

ત્યાં અંદરથી અવાજ આવ્યોઃ

'ત્યાં બારી પાસે બેઠા બેઠા શું તાકી રહ્યા છો

આ છજલી પરથી તપેલી ઊતારી આપો જરા.'

વાનરરાજ મારા તરફ દાંતિયાં કરી

હુપા હુપ કરતા વૃક્ષની ઉપરની ડાળ પર જતા રહ્યા.

- ભરત ત્રિવેદી

5.2.2020

#કોરોના

Read More

અશાંત મૌન / અશોક ચાવડા ‘બેદિલ’

શું શાંત?
હા, હું શાંત...
પણ તું...
બોલ ને તું...
કેમ તું શાંત?

નથી - ગોડફાધર, ગોડમધર કે ગોડબ્રધર
નથી - રંગબેરંગી પાઘડી, પાલવ કે ફીધર

સાચે જ સઘળું શું શાંત હોય છે?
અહીં પણ શું કાસ્ટિંગ કાઉચ હોય છે?
કાવ્યમહોર પહેલાં મીઠું આઉચ હોય છે!
કવિતામાં ભલી વાર ન હોય
પણ પૂંઠ પર ગ્રાન્ટેડનો થપ્પો જોઈએ ગાંધીનો
‘પ્રસ્તાવ’ ના હોય તો ‘પરિતોષ’ ના હોય આંધીનો
પરિતોષક પંપાળે પારિતોષિક સુધી.

કવિતા દેવી
કવિતા લેવી
કવિતા કહેવી
કવિતા સહેવી
મુદ્દામાં ચર્ચાય
મુદ્રામાં વેચાય
કવિતાનું એવું કદી કળી ખીલે કદી ફૂટે પાન

કોઈને પ લખી
કોઈને પા લખી
કોઈને પિ લખી
કોઈને પી લખી
એમ બારાક્ષર બસ લખી લખીને
ખીલે ને ખીલે બંધાય
શાહીમાં લોહી ગંધાય
એ પછી મનગમતો ઢાળ
એ પછી થનગનતી જંજાળ
કોને કોને કહેવું કે જરા સંભાળ
હાક થૂ... આવું હોવું કેવળ ગાળ

કવિની પેઢી કવિ જ ન હોય હંમેશાં
કવિને સીધી લીટીનો સદા ન હોય વારસદાર
પણ કવિને આકા હોય
કોઈને કાકી કે કાકા હોય
અને એ હોવાનાં ફાંકા હોય
અરે, કોઈ કોઈને તો ગજાં મુજબનાં ઉપવસ્ત્રનાં તાકા હોય
મંચ મુજબનાં, લંચ મુજબનાં, પ્રપંચ મુજબનાં

એક એવું વર્તુળ જેમાં ઘૂસ્યા કે બધું ધૂળ ધૂળ ધૂળ
હા, ધોળામાંય ધૂળ પડે કે
કદી એટલે ઊંડું મૂળ સડે કે
ઓલ્યું આનંદ બક્ષીએ કહ્યું છે ને...
‘બાહર સે કોઈ અંદર ન જા સકે
અંદર સે કોઈ બાહર ન જા સકે’
કરવત ક્યાં જઈ મેલાવું તો જવાબ : કાશી
અવૉર્ડ કોને અલાવું તો ગુલાબ : માશી
જવાબ ઉત્તર
મૂતર મૂતર
કોઠાકબાડા છૂમંતર

બસ...
એવું જ કંઈ ચાલે છે હે ભ્રમિતા દેવી
સરસ્વતીજીનાં સાધકો અને લક્ષ્મીજીનાં આરાધકો વચ્ચે
કોઈ ચાલી રમે કે કોઈ દોટી રમે
કોઈ લખોટે રમે કે કોઈ લખોટી રમે
પણ રમે રમલમાં
આગવા અમલમાં
મંદાક્રાંતામાં
ધોમધખતા તડકામાં
મંદ મંદ શાતામાં
જેવી જેની હોંશ
જેવી જેની પહોંચ
બસ હોંચી હોંચી હોંચી
વારફરતી પડાવવાનું ઘોંચી
ઉંમરનાં ઊગતા પડાવે
ઉંમરનાં ઢળતા પડાવે
બસ પડાવે
કોઈને કોઈ પડાવે

કોઈને એકાવન અની
કોઈને બાવન બની
કોઈને ત્રેપન કની
મળતી રહે છે બેઠક

કોણ કોની કઠપૂતળી
કોની દોરી કોનાં હાથમાં
કોણ કોનાં સાથમાં
કોણ કોની બાથમાં
સાલ્લા, સવાલો... સવાલો... સવાલો...
કોણ કોનો દવલો ને કોણ કોનો વહાલો...
ખૈર,
શબ્દખાસડાંને થીંગડાં મારીમારીને સાંધી રાખવાના
કોઈને ખુલ્લા ઢાંકવાના તો કોઈને બાંધી ચાખવાના
અને રાહ જોયા કરવાની મૂર્ધન્ય શબ્દગીધની
જે ચૂંથે રાખે કવનશવ અંતિમ વસ્ત્રાહરણ સુધી

હવે
તું શાંત!
હું શાંત!
શું શાંત?

(અશ્કાનાં ચપ્પાં, કટાક્ષકવિતાસંગ્રહ, પ્રકાશ્ય)

Read More