Hey, I am reading on Matrubharti!

વિશાળ કાય કરોળિયો. દેનથાલ, મેઘાલય.
અહીં તમરાં જેવું એક જીવડું બરાબર પૂજાની ઘંટડી જેવો જ અવાજ કરતું હતું. એટલો જ મોટો અવાજ. પહેલાં થયું કે જંગલની શાંત જગ્યામાં એટલો મોટો છે પણ વન ટ્રી બ્રિજ પાસે ભીડ વચ્ચે પણ એટલો જ મોટો.

Read More

સ્વચ્છ મારૂં ઘર
************
(હળવાશથી લો)
કોઈ સંજોગોમાં મને મારા જુના ઘરની એક મઝેદાર (હવે. એ વખતે તો હું ઘરમાં બુમો પાડ્યા કરતો, કોઈ પરિણામ વિના.)
મારા જુના ઘેર નેક્સટ ડોર પાડોશણ આમ તો અન્ય રહેવાસીઓ જેમ શિક્ષિત, ડિગ્રીધારી. તેઓ ઘર સાફ સુંથરું રાખે,બારી જાળી પણ લૂછે, રોજ કચરો વાળે. તેમનું ઘર સ્વચ્છ રાખે અને.. પ્લાસ્ટિકની એક કેસરી સુપડીમાં ભરી અમારા બંનેના ઘર વચ્ચે મૂકે. મારાં શ્રીમતી સ્વચ્છતાનાં અતિ આગ્રહી પણ એ કચરો બંધ બાલદી માં ભરી બહાર મૂકે જે સફાઈવાળી લઈ જાય. મારા ઘરના દરવાજા સામે કચરો ભરેલી સુપડી જોઈ રોજ મારું મગજ જાય. શ્રીમતી પાડોશ સાથે સહેજે બગાડે નહીં. સહન કરીને પણ અન્યને ખુશ રાખવામાં માને. એક બે વાર ઘરમાંથી મેં મોટા અવાજે કૉમેન્ટ્સ કરી જેની કોઈ અસર મારા મેઈન ડોર પાસે થઈ નહીં.
આખરે.. 'હદ થઈ ગઈ' કહી એક દિવસ શ્રીમતીની આનાકાની છતાં હું પ્લાસ્ટિક ડોલ લઈ આવ્યો ને તેમના ઘર બહાર મૂકી.
બીજે દિવસે જોયું તો હવે બે વસ્તુ પડેલી- શાકભાજી છીણેલો લીલો અને કાગળ વગેરે સૂકો કચરો એક સાથે ભરેલી ખુલ્લી ડોલ અને.. એ જ ધૂળ, બાવાં ભરેલી કેસરી સુપડી. ખુલ્લી, કોઈ મોં ફાડ હાસ્ય કરી તમારો ઉપહાસ કરતું હોય તેવી!
તુલસી ઇસ સંસારમેં ભાત ભાત કે લોગ!!

Read More

સાબરમતી સ્ટેશન પર રેલ્વે ના જ લોખંડના સળીયા માંથી બનાવેલ ગાંધીજી અને ચરખો

વાયબ્રન્ટ ગુજરાત ગરબા, GMDC ગ્રાઉન્ડ ખાતેની મૂલાકાત

શ્યામલ સૌમિલ મુનશીની સંગીત પાર્ટી કાબિલે દાદ હતી. 'અમદાવાદ તને સલામ ..જ્યાં 6 સદીથી ભદ્રકાળી કરે છે રખવાળી,જ્યાં બે નમૂન છે સિદી સૈયદની જાળી.. જ્યાં રિવર ફ્રન્ટ ઝળહળે ઉજળે..' વ. પંક્તિઓ વાળો ગરબો ગમ્યો.
બાકી બધા જ જાણીતા ગરબાઓ. લોકગીત સાથેના.
ખેલૈયાઓ માટે વચ્ચે સ્ટેજ સામે વિશાળ જગ્યા. ખુરશીઓ મોટા સ્ક્રીન પર જોતા સ્ટેજ દેખાય તેમ બેસવું હોય તો ત્યાં અને રેલીંગ પાસે પણ. મને હળવે હળવે પહેલી રો માં જગ્યા મળી ગયેલી.
ખેલૈયાના ડ્રેસની તો વાત ન પૂછો. કોઈએ મોટું મોરપીંછ અર્ધાકાર, પીળા સાફામાં ભરાવેલું તો કોઈએ મોદી 15 ઓગસ્ટ ના પહેરે છે તેવો રંગબેરંગી સાફો પાછળ પટ્ટો લટકતો હોય તેવો અને દાઢી પણ! કોઈ બહેને ગલગોટાની ગોળ વેણી સૂર્ય અથવા મોરની કળા ની જેમ ભરાવેલી તો કોઈ કપલ કાન રાધા ની જેમ ગલગોતના હારમાં. આભલા ચમકતા હોય તેવા ડ્રેસમાં પણ ખૂબ વેરાયટી.
એકશનો પણ ખૂબ જોશીલી.
આગળ તરફ ખુલ્લી જગ્યામાં as usual ગૃપો અંદરો અંદર ગરબા કરતાં હતાં.
ગાંધીજીના જન્મના 150 વર્ષ ના થીમ પર પેવેલીયન હતી. પોળોના જંગલ વિશે પણ એક પેવેલિયન હતી.
ફૂડકોર્ટ આ વખતે એન્ટ્રીની ડાબી બાજુ હતી જે દર વખતે જમણે હોય છે.
ફુવારા અને ડાન્સિંગ કપલ નું શિલ્પ વચ્ચે ગમ્યુ.
પાર્કિંગમાં આહા.. ગણ્યા ગણાય નહીં એટલાં વાહનો. મેં સાઈન રાખેલી કે મોટા મોબાઈલ ટાવર અને આલ્ફા મોલ દેખાય છે એની વચ્ચે ઘાસમાં મૂકી છે. આંખ અર્ધ વર્તુળ માં જુએ. એટલે એ જ વિસ્તારમાં વળતાં વેહિકલ.ગોતતા પોણો કલાક ગયો. ઘણાના નહોતાં મળતાં. પાછું પીપ.. બઝર ચાવીમાં વગાડે તો બીજાના પણ એવા જ અવાજ વાળા બઝર હોય.
2002 થી દર વખતે એક કે બે દિવસ તો જાઉં જ છું. આ વખતે પણ મઝા પડી.
ફોટા જુઓ.

Read More

વસ્ત્રાપુર લેઈક નવાં વસ્ત્રોમાં .
વસ્ત્રાપુર લેઈક 2001 માં થયું તે પહેલાં ત્યાં રબારીવાસ હતો. ભેંસો બાંધેલી હોય , કાથીના ખાતળાઓ પર સફેદ પાઘડી વાળા પુરુષો બેઠા હોય, છાણ ની ગંધ આવતી હોય..
લેઈક થયા પછી આસપાસના પ્રમાણમાં નવા વિસ્તારો જેવા કે ગુરૂકુળ, જજીસ બંગલો, બોડકદેવ, વસ્ત્રાપુર ના લોકોને કાંકરિયા ફરવા જવાને બદલે એક સારો વિકલ્પ મળેલો. ત્યાં બોટિંગ પણ થતું અને એમ્ફી થિયેટરમાં સંગીતના જાહેર પ્રોગ્રામ પણ થતા.
કાળક્રમે વસ્ત્રાપુર લેઈક બપોરે ' લવડા લવડી' ઓ નું મિલનસ્થાન અને સાંજે અમુક વૃદ્ધોના ફરવાના સ્થાન સિવાય કામનું નહોતું રહ્યું. વયસ્કો પણ આજુબાજુ ફરી લેતા. ખાલી તળાવમાં કાગડા ઉપરાંત ગીધ સમળીઓ પણ ઉડતાં. પ્લાસ્ટિકના કચરાની વિશાળ ઓપન પેટી બની રહેલું.
કાલે નર્મદાનાં નીર ભરેલું, રંગ રંગીન લાઈટો થી શણગારેલું લેઈક જોવાની મઝા આવી. ગણેશ મંદિર થી પેટ્રોલ પમ્પ તરફના રસ્તે ચિલ્ડ્રન પાર્ક પણ સારી હાલતમાં છે. પહોળી લપસણી જેમાં ત્રણ બાળકો સાથે લપસી શકે, દોરડી પર ચડી પગથીઓ પર થી ઉતરવાનું, ગોળ નિસરણી અને એવા નવાં સાધનો પણ હતાં.
વૉકિંગ ટ્રેક પ્રમાણમાં સ્વચ્છ હતો.
સાંજે સાડા છ એ અંધારું થઈ જતાં લાઈટો સાથે લેઈક જોવા મળ્યું પણ તેનો અલગ જ આનંદ હતો.
કાંકરિયા ના અકસ્માત પછી રાઇડો વાળું કિડ્સ વર્લ્ડ બંધ છે.
મહેમાનોને કાંકરિયા દૂર પડે તો અહીં લાવવા જેવા.
પાણીની સ્વચ્છતા તો આપણે જ જાળવી શકીએ. પ્લાસ્ટિક અને ખાધેલો ખોરાક ફેંકી વળી તેનું ગળું ન ઘોંટી દઈએ. પશ્ચિમ વિસ્તારની મહામૂલી સાહેલગાહની જગ્યા છે.

Read More

પૃથ્વીનો છેડો પોતાનું ઘર. બેંગ્લોર ફરી અમદાવાદ આવી ગયાં. આ વખતે જાણી જોઈ સવાબે કલાક પ્લેનની મુસાફરીને બદલે ટ્રેન લીધી. પહેલાં રૂટ પુનાથી દોન્ડ, સોલાપુર, વાડી, ગુંટકલ, ગુલબર્ગ થઈને જતો જે રસ્તે 3 રાત બે દિવસની મુસાફરી 1996 માં કરેલ. જૂની પેઢી ભૂગોળમાં એ જ રૂટ ભણી હશે.
હવે હુબલી, ધારવાડ, મીરજ, સાંગલી, સતારા, પુના, લોનાવાલા, કલ્યાણ,વસઇ થઈને 31 કલાકમાં આવ્યાં.
રસ્તો ખૂબ ગ્રીનરીથી ભરેલો હતો. ધારવાડ સુધી તો નારીએળીઓ અને સોપારી, ચોખા વ. નાં ખેતરો હતાં. તેમાં પાણી વ્યવસ્થિત ભરેલું હતું. પાક સાચવીને ઉગે અને પશુપક્ષીઓ ન ખાઈ જાય તથા સચવાય એટલે સિમેન્ટનાં નળિયાં ઉપર ગરબામાં હોય તેવાં કાણા પાડીને લાઈનસર મુકેલા. ક્યારાઓની લાઈનમાં.
લીલા પર્વતો, ભરપૂર નદીઓ, એક ડેમ, નીચે ખીણ અને ઉપરથી પસાર થતી, વારે વારે ગોળ વળાંક લેતી ટ્રેનની મુસાફરી દિવસ દરમ્યાન એન્જોય કરી.
હા, પ્રથમ વખત એડવાન્સ પેમેન્ટ કરી બપોરે પોણા વાગે મીરજ પર થાળી આવે એમ કરેલું. Irctc નો માણસ ડબ્બા પર આપી ગયો. વળતાં બધે એક બે મિનિટ ઉભે તો પણ પુના વડાપાઉં તો લીધા. જો કે કરજત અને લોનાવાલા રાતે 9 પછી આવતા હોઈ ત્યા કરજતના પ્રખ્યાત બટેટાવડા ન ખાઈ શક્યા. રાત્રે ભોંયરામાંથી ટ્રેન નીકળે અને તેની વ્હીસલનો પડઘો અને લાઈટ જોવાની મઝા આવી. ઉપરથી વચ્ચેના ગામોના ઝીણા ટમટમતા લાઈટના દીવાઓ જોવાની મઝા આવી જાણે ચાઈનીઝ લાઈટોનું દિવાળી તોરણ. ટ્રેન ઊંચાઈ પર જતી હોય અને ખીણમાં શહેરો હોય. પુના કરજત ઘાટ ઉપર.
અને રેલ્વે કે સ્ટેશનો 5 વર્ષ પહેલાં જોયાં હોય તેનાથી સાવ જુદાં. ખૂબ સ્વચ્છ. કોઈ પેન્ટ્રી કાર સિવાયનો ફેરિયો અંદર ન આવે. કોઈ નિર્ધારિત થી વધુ ભાવ ન લે. ટ્રેનો સમયદાર દોડે. વચ્ચે એક કલાક જેવી લેઈટ થયેલી પણ અમદાવાદ 10 મિનિટ વહેલી આવી પહોચી!! રેલ્વેની ઘણી કાયાપલટ થઈ છે પણ હજુ ઘણું આપણે અને રેલ્વેએ કરવાનું રહે છે.

Read More

વિદ્યાર્થી ભવન - 1938 થી ચાલતું નાસ્તાઘર
બેંગલોર ને 2019 પૂરતું બાય કહેતા પહેલાં બસવનગુડ્ડી ,મુખ્ય બજાર વિસ્તાર નજીક આવેલા નાસ્તાઘર વિદ્યાર્થીભવન ની મુલાકાત લીધી.
એ છેક 1938 થી ચાલે છે. ટ્રેડિશનલ કન્નડ કે દક્ષિણી નાસ્તા માટે એટલું તો પ્રખ્યાત છે કે કોઈ પણ દિવસે, કોઈ પણ સમયે એક થી દોઢ કલાક તો નામ લખાવી બહાર ઉભવું પડે. માત્ર ઢોસા, ઈડલી,ખારો ભાટ (ઉપમા), કેસરી ભાત ( રવાનો શીરો) જેવી વસ્તુઓ માટે!
અનેકેમ ન હોય? દાઢે વળગે, આંગળા ચાટતા રહીએ. સાવ અલગ જ સ્વાદ. ત્યાંની પીળા રંગની મીઠા લીમડા ના વઘાર વાળી કોપરા વ. ની ચટણી જ બેજોડ છે.
ઉપરાંત અંદર હજુ એ જ જૂની સ્ટાઈલનાં ટેબલ ખુરશીઓ છે. દીવાલ ઉપર પેન્સિલ સ્કેચ થી દોરેલા આ રાજ્ય અને શહેરના અલગ અલગ પહેરવેશ વાળા લોકોના ફોટા. પહેલાં તો મને થયું કે 1938 થી આજ સુધી આટલા બધા માલિક બદલાયા? પછી થયું લોકલ મહાનુભાવો હશે. પછી જોયું કે દરેક સ્ટાઇલ, ટોપી, સર્વપલ્લી રાધાકૃષ્ણ પહેરતા તેવી પાઘડી, ખેસ, ત્રિપુંડ, અને વિવિધ પહેરવેશવાળા પુરુષો અને થોડી સ્ત્રીઓ ના સ્કેચ મઢાવીને રાખેલા છે.
વેઇટરો બ્લુ શર્ટ અને ગોઠણ સુધીની, કછોટો વાળેલી સફેદ લૂંગીમાં. ધડાધડ ઓર્ડર લેવાતા જાય, એક સાથે દસ બાર પ્લેટ હાથમાં લઇ કોઈ સર્વ કરતો જાય . સાથે લારીમાં પણ સર્વિંગ ચાલતું હોય.
રવા વડા, ક્રિસ્પ મસાલા ડોસા, સાદા ડોસ્સા, કિસમિસ, કાજુ, એલચી અને કેસરની છાંટ વાળો કેસરી ભાત (રવાનો શીરો જ પણ સત્યનારાયણ ની.કથામાં ખાઈએ એથી સાવ અલગ), મીઠા લીમડાની ખૂબ સોડમ વાળો ખારો ભાત એટલે કે ઉપમા અને સ્ટીલના વાટકી ગ્લાસ સાથે વાટકીમાંથી ગ્લાસમાં અને બેક ઉથલાવી પીવાની સુગંધી, બીટર ટેસ્ટ વાળી કોફી.
બહુ મર્યાદિત આઇટેમ્સ. મેંનું જેવું કાંઈ નહીં. ભીંત ઉપર જ પ્રાઇસ લખેલું બોર્ડ. ઢોસા ના 30 રૂ., ઉપમા, કેસરી ભાત ના 35 અને કોફી ના 16રૂ.
રેસ્ટોરાં સવારે 6.30 થી 12 અને સાંજે 4 થી 8 ખુલ્લું રહે છે.
બહાર ધિકતી બજાર. સામે જ ફૂલની દુકાનમાં લીલાં, ભૂરા ,જાંબલી ગુલાબ જોયાં. રિયલ! થાઈલેન્ડ માં જોયેલાં. બાયો ટેક ની કમાલ હોઈ શકે.
નજીકમાં જ ટિપિકલ ડાર્ક, બે ત્રણ રંગની દક્ષિણી સિલ્ક સાડીઓ, સ્ટોન બુટ્ટીઓ, સસ્તાં રમકડાં, લાલ મૂળા, લીલા મરી ને એવી ચીજો વેંચતા ફેરિયા.
સાચું બેંગલોર આઇટી વિસ્તારોમાં નથી, અહીં જ છે.
સમય હોય તો જરૂર મુલાકાત લેવી.
-સુનીલ અંજારીયા

Read More

ECHOES RESTAURANT run with echoes from heart only.
એક નવો યાદગાર અનુભવ.
HSR લેઆઉટ, 100 ફૂટ રોડ, બેંગલોર પર આવેલ આ રેસ્ટોરન્ટની મુલાકાત લીધી.
ટ્રેડિશનલ લાકડાના ટેબલ ખુરશી,સુંદર થાંભલા પર રોશની , એક ગાદી તકીયે બેસવાનું ટેબલ વગેરે.
આ તો સામાન્ય. મુખ્ય વસ્તુ તે- રેસ્ટોરાં ના બધા જ કર્મચારીઓ - બહાર આવકારતા ગાર્ડ , વેઇટરો, કુક, મેનેજર બધા જ બહેરા મૂંગા!
મેનુ માં કોડ હોય જેમ કે s2 એટલે અમુક સ્ટાર્ટર, p2 એટલે અમુક ફ્લેવર નો પીઝા વ.
તમારે નજીકનાં રાઈટિંગ પેડ માં સાથે રાખેલ પેન થી કોડ નંબર લખવાનો અને નજીક રાખેલ બેલ કે સ્વિચ દબાવવાની. હવે બેલ હોય તો બહેરા વેઈટર અવાજ કેવી રીતે સાંભળે? એટલે પાછળ લેમ્પ, જેની ઉપર તમારો ટેબલ નંબર લખ્યો હોય તેમાં લાઈટ થાય. વેઈટર તે જોઈ આવે, પેડ જુએ, ગ્રીટ કરે, ઇશારાથી ઓર્ડર કન્ફર્મ કરે અને સ્વાદિષ્ટ, mouth watering ગરમાગરમ વાનગી હાજર.
ટેબલ પર ચમચી રાખવાનું સ્ટેન્ડ દુધવાળીઓ રાખતી તે એલ્યુમિનિયમનું માપીયું! લાંબો દાંડો અને સાથે અર્ધા લીટર નો પ્યાલો રિવેટ કરેલો. પાઉચમાં દૂધ લેતી પેઢીએ આ દૂધ ભરવાનું જોયું નહીં હોય. પાણીની બોટલ જૂની દુધની કાચની બોટલ.
ભીંતો પોલિશ કર્યા વગર ઈંટ અને સિમેન્ટના પટ્ટાની જ દીવાલ.
એક સાઈડની ભીંત ઉપર આપણાં રસોઈનાં જુનાં વાસણો લગાવેલાં. ગાંઠિયાનો ઝારો, કથરોટ જેમાં કાંદા અને રોટલો ખાતા, કાતરી ખમણવાની જાળી, મોટું દૂધનું માપીયું, કડછી, થાળી, લોટ બાંધવાની કથરોટ વગેરે. એ વાસણો થી જ વચ્ચે ECHOES લખેલું.
બેંગલોર ની અન્ય સાવ નાની કે મોટી જગ્યાની જેમ અહીં પણ paytm, google pay, ડેબિટ/ક્રેડિટ કાર્ડથી પણ પેમેન્ટ થાય.
બહાર બહેરા મૂંગા દિવ્યાંગોની સાઈન લેંગ્વેજ સમજાવતું બોર્ડ પણ હતું.
સ્ટાફ efficient, courteous હતો અને ફૂડ પણ સારી ગુણવત્તાનું હતું.
બહાર નીકળતાં ઝાકઝમાળ ખાણી પીણી, 'પીવા' ના બાર ને એવા થી ધમધમતો રસ્તો. રવિવારે તો પાર્કિંગ તો શું, ચાલવા પણ ન મળે. અહીં પણ પોણો કલાકનું વેઇટિંગ હોય.
બેજોડ અનુભવ. અર્પિત છાયા ની ટી.પોસ્ટ માં કોઈ જગ્યાએ બધા અંધ કે દિવ્યાંગો રાખ્યા છે એ વાંચ્યું છે.
આ એક સુંદર, શેર કરવા લાયક અનુભવ જોયો.

Read More

હે ભગવાન તારું નામ સાંભળતો રહું સઘળે ઠામ.
ગગને, પવને, વન વન ભવને, ખળ ખળ ઝરણે તારું ગાન

આઠમ એટલે કૃષ્ણનો જન્મ. વર્ષા નું જળ પી તૃપ્ત ધરતી જેમ લીલી છમમ દેખાય છે તેમ આનંદ અંતરમાં ઉતારી ભક્તિરસ ના અંકુર ફૂટવાનો અવસર.
કૃષ્ણના દરેક કાર્યોમાં આનંદ માણવાનો સંદેશ પળેપળ દેખાય છે. એમના પીતાંબર,મીરપીંછ ધારી મુકુટ,મનોહર વસ્ત્રો,એમનું મધુર બંસરીવાદન,ગરબા જેવું લ્હાસ નૃત્ય વ. જીવન ની પળેપળ જીવી લેવા કહે છે.

કૃષ્ણ બાળલીલા કરતા ગોકુળમાં મટકી ફોડતા,ગાયો ચરાવતા ગેડી દડે રમતા અને સાંદિપની ના આશ્રમમાં પણ ઘોર અંધારી રાતે વૃક્ષ પર સુદામા સાથે બેસી કટોકટીમાં રસ્તો શોધતાં પણ મઝા કરી લેતા. યુદ્ધમાં અર્જુનને શીખ આપતા પણ હળવી મજાક કરી લેતા. પ્રસન્નતા એમના રોમેરોમમાં, સ્મિત આપતાં મધુર મુખ પર, પગ ની ત્રિભંગીમાં અને મોરલી હોઠે અડાડવાની સ્ટાઇલમાં..બધે જ છલકે છે.

અન્ય ધર્મો ઈશ્વરને શોકમય મૂર્તિ કે હિંસામય બતાવે છે જ્યારે હિન્દૂ ધર્મ પોતે બીજા માટે સહન કરેલું શંકર ના વિષપાન પેઠે અંતરમાં ધરબી બહાર એક એક ક્ષણ માણી લેવા પ્રેરે છે એમાં કૃષ્ણ નો હવેલી પંથ અગ્ર છે. હવેલીમાં સુંદર સંગીત,સુગંધી પુષ્પોના હિંડોળા,હળવા વરસાદ ની કે યમુના જળની જારીઓ ,બંટા લાડુઓ અને એવી અંતરમન ખુશ કરતી ચીજોથી આનંદ સાથે ભક્તિ પ્રેરે છે. તો આવો ખાઈ પી મેળાઓમાં મહાલી જન્માષ્ટમી ઉજવીએ.તરબતર થયેલા હૈયે પ્રભુભક્તિ ની સરવાણી જીલીએ.

પણ આનંદ એટલે નશો કરી છાકટા થવું કે જુગાર રમવું એટલે એક પાસેથી મફત પડાવી બીજાએ રાચવું એવું કૃષ્ણ કહેતા નથી પણ એ ન કરવા કહે છે.
જુગાર એમણે રમવા કહ્યું નથી. પાંડવો કૌરવો ના ખેલમાં પોતે ગેરહાજર જ રહેલા.એમના રાજ દ્વારકામાં છાંટો પાણી ની મનાઈ હતી એટલે એમના જ મોટા ભાઈ પીવા રૈવત એટલે આજના ગિરનાર બાજુ જતા.
જન્માષ્ટમી ખાઈ પી રંગે ચંગે મેળા માણવા છે,જુગાર અને પીવાનું કોણે શા માટે જન્માષ્ટમી સાથે જોડયું એ વિચારું છું. એ તો ખોટું જ છે અને કૃષ્ણએ ક્યારેય એની ભલામણ કરી નથી.

કારાવાસમાં જુગારમાં મસ્ત કે નશો કરી સુઈ ગયેલા પહેરેગીરો ને કારણે તો કૃષ્ણ વાસુદેવ ને માથે રહી યમુના પાર કરી શક્યા. સુરાપાન કરતા યાદવો નો વિરોધ કરી જંગલમાં વાંસળી વગાડતા એમનો મોક્ષ થયો. પાંડવો કૌરવો દ્યુત રમવા બેઠા ત્યારે એ ગેરહાજર રહેલા અને દ્યુત ક્રીડા બંધ રખાવવા ઉદ્ધવ સાથે વિદુરને મળી પ્રયત્નો કરેલા. સુરા સુંદરી (એટલે વેશ્યા ગમન) અને જુગટું એમના રાજ્યમાં વર્જ્ય હતું અને યાદવો એમાં જ રાચતા એક બીજાને કાપકાપી કરતા હતા એટલે તો છેક મથુરાથી દ્વારકા આવ્યા.

એમના ઉપદેશ મુજબ ઉન્નતિ માટે કામમાં કુશળતા થી અર્થોપાર્જન કરવું, મન ની વૃત્તિઓ ફોકસ રાખવા,મન ને એલર્ટ રાખવા નશા થી દુર રહેવું.

આપણે એથી ઉલટું જ કરીએ છીએ.

તો આ અને હવેથી બધી જ જન્માષ્ટમીએ જુગાર તો ઠીક,તીનપત્તિ થી પણ દૂર રહીએ અને નશો તો ન જ કરીએ. અન્ય રાષ્ટ્રો માં જન્માષ્ટમી ઉજવવા દેવાય છે પરંતું નશો જાહેરમાં કર્યો કે જુગાર રમતા પકડાયા તો અહીંથી ઘણી મોટી સજા થાય છે.

કૃષ્ણને એમના ઉપદેશ મુજબ માણી રંગે ચંગે જન્માષ્ટમી ઉજવીએ

-સુનિલ અંજારીયા

Read More