#AB..kunjdeep..enjoying my life with full of love

નિત નવા ખેલ ખેલવાની ટેવ છે તને નિયતિ,
જાણું નથી ત્રેવડ મારામાં કારણ, નથી હું યતિ!
સૌ કોઈને તું માત દેતી, હોય રાજા, રંક કે ફકીર,
પળમાં હું જીવતા શીખ્યો આજ સુધરી મારી મતિ!

-કુંજદીપ

#નિયતિ

Read More

સહજ મળે તે માણું....

આ લોકડાઉન માં મોટે ભાગે બધું જ શીખી ગયા. ઘર પરિવારને સાંચવતા અને ઓળખતા વગેરે વગેરે બધું જ. પણ પોતાની જાતને ઓળખવાનો આ મહામૂલો અવસર ચૂકી ન જવાય એ જો જો. આપણે માણસોની એક ટેવ છે જ્યાં સુધી કોઈ પણ વસ્તુની જરૂર ન પડે ત્યાં સુધી એના વિશે વિચારતા નથી અને જરુર પડ્યે સહેલાઈથી મળી જાય તો પછી એની કદર નથી જ કરતાં. મહેનતે મેળવેલી સફળતા જ આજીવન યાદ રહે છે. જુઓ ને હવે જ્યાં સુધી મા બાપ જીવતા હોય છે, ક્યાં આપણને એમની કિંમત હોય છે!? અને કદાચ હોય પણ તો ક્યાં બતાવો છો!? ભાગ્યે જ કોઈ.... સમય ક્યાં છે આપણી પાસે! અમુક વાત, વ્યક્તિ કે વસ્તુ નું મૂલ્ય આપણ ને મોડેથી જ સમજાય છે. જે અર્થ હીન છે. તો સમય મળ્યો છે પોતાના માં રહેલ ઈશ્વરને ઓળખવાનો. જ્યાં સુધી આપણે પોતાને નથી ઓળખતા કે પોતાના પર વિશ્વાસ નથી કરતા ત્યાં સુધી કોઈ તમને સાચા અર્થમાં ન ઓળખશે કે વિશ્વાસ કરશે કે, ન તો તમે કોઈ બીજા પર. મેં ઘણા ધાર્મિક પુસ્તકોમાં વાંચ્યું છે કે, જે આપણે નરી આંખે જોઈ શકીએ છીએ એ બધું જ, એ આખી દુનિયા આપણી અંદર છે. આ ઘૂઘવતો સાગર, ખળખળ વહેતા નદી અને ઝરણાં, આ પંખીઓનો કલરવ, મેઘધનુષ, વિજળીના ચમકારા, આ તારલા મઢેલી રાત, આ ચાંદ, આ સૂર્ય બધું જ. હમણાં આપણે બહાર નથી જ જઈ શકતા પણ આપણે અંદર તો ડૂબકી મારી જ શકીએ છીએ. જે શાંતિનો અનુભવ આપણે બહાર નથી કરી શકતા એનો અનુભવ અંદર કરી શકીએ. છેલ્લે કંઈ જ નહીં તો યુ ટ્યુબ પર મોરલી નું સંગીત મૂકી આંખ બંધ કરી કૃષ્ણ આપણી બાજુમાં જ છે એવું સહજ અનુભવ કરી શકીએ. મને વિશ્વાસ છે કે ચોક્કસ અનુભવાશે જે. અહીં સંત કબીર યાદ આવે છે કે, मोको कहाँ ढूँढे बंदे, में तो तेरे पास में । અદભૂત ભજન.
આ શાંતિ, આ અનુભવ આપણને સહેલાઈથી મળી શકે એમ છે જો આપણે ઈચ્છીએ તો. બસ આંખ બંધ કરી, પોતાની જાતને દુનિયા પાસેથી સમેટી પોતાની અંદર અવિરત ચાલતા શ્વાસના લય અને તાલના સંગીત સાથે શબ્દ બ્રહ્મ નાદ ને સાંભળવાની મજા લઈએ. આ સહેલું નથી, એતો કોઈ વિરલો જ અવિરત સાંભળી શકે. પણ આપણે ઈચ્છીએ તો એક પળ માટે પણ આ આનંદ લૂંટી જ શકીએ છીએ. પણ હા, એના માટે, આપણા માં માનવતા લાવવી જરૂરી છે. આપણા માં રહેલા દરેક દોષની મુક્તિ જ આ અવસર નું પહેલું ચરણ છે. તો એ સહજતાથી તમને સામેથી આવી ને વળગશે. અહીં કવિ શ્રી હિમલ પંડ્યાની પંક્તિઓ યાદ આવે છે, "અંદરથી ફૂટી નીકળી છે સાવ અનોખી સમજણ, એ જ ઘડીથી છૂટી ગઈ છે વ્યર્થ બધી અથડામણ,
શબદ મળ્યો તો લાગ્યું જાણે આવ્યું અવસરટાણું
સહજ મળે તે માણું.
મોહ, એષણા, લાલચ, મત્સર સઘળું ફોકટ જાણું
સહજ મળે તે માણું."
-કુંજદીપ

Read More

પ્રેમ.....

મને નથી ખબર પ્રેમની શું પરિભાષા હોય છે.
અહીંયા તો જે હૈયે તે જ હોઠ આવતું હોય છે.

ખબર નથી મને કે પ્રેમમાં શું કહેવાનું હોય છે.
એટલું તો હું સમજું, પ્રેમમાં મૌન પણ વાણી જ હોય છે.

નથી આવડતો મને પ્રેમ કરતા કે નથી જ આવડતું પ્રેમ પામતા.
કંઈક ઉણપ તો બધામાં જ હોય છે.
મારે તો બસ ગમતાંના ગુલાલ કરવા હોય છે.

આપી શકે જો તું, તો આવ પ્રેમ આપવા;
માણી શકે જો તું, તો આવ પ્રેમ પામવા;
આ બધું વળગણ નહીં, અનહદ થાય ત્યારે જ પ્રેમ હોય છે.

મને સ્થિતિ પ્રમાણે પ્રેમ કરતા નથી આવડતું.
કે મનને બદલાતા પણ નથી જ આવડતું.
જે છે એ વગર કહીયે સમજાય ત્યારે જ પ્રેમ હોય છે.

અંતર મહી પ્રેમની લહેરો યથાવત રાખી
બહાર અઘરું છતાં મોજીલું જીવન જીવવું,
મારે મન તો આજ પ્રેમ હોય છે.

પ્રેમને ટકાવવા ઝઝુમવું પડે એ ક્યાં પ્રેમ હોય છે?
એતો એક વાર થઈ જાય પછી
પરિણામની ક્યાં કોઇ ચિંતા હોય છે!?

સાથે જીવવા મરવાના કોઈ જ વચન નહીં,
એતો અમર રહે એજ મંગલ કામના હોય છે.

માણસે- માણસે પ્રેમની પરિભાષા અલગ હોય છે
તો ચોક્કસ એની પરાકાષ્ઠા પણ અલગ હોય છે.

હા ખાતરી એટલી આપું કે એકવાર તારી થયા પછી
આ આખી દુનિયા મારી અને મારે ફક્ત તારું જ થવાનું હોય છે.

બીજાના મહાન પ્રેમ જોવા જાણવાની મારે ક્યાં જરૂર છે?
જ્યારે મારા પ્રેમના હયાતી ખુદ માધવ હોય છે.

પોતાનું ભૂલી બીજાને જીતાડવાનું અને જીવાડવાનું હોય છે.
મારે મન તો આ જ પ્રેમ હોય છે.

થોડી યાદોની પળ તમને નબળા નહીં મજબૂત બનાવે
ત્યારે જ પ્રેમની સાચી ઓળખ થતી હોય છે.

પ્રેમમાં હસવું, રડવું, મળવું, દૂર, પાસે બધું જ ગૌણ હોય છે.
બસ એક અવિચળ એહસાસ મનમાં વહેતો રહે
..... ત્યારે જ તો જીવાતું હોય છે.

મારે મન સઘળું છે એમ જ ભલે રહે, કંઈ મેળવવાનું નહી,
પરંતુ ,પ્રેમમાં લૂંટાય જવાની મજા પણ કંઈક અલગ હોય છે.


-કુંજદીપ

Read More

Do not roam like a cattle,
It's a devil definitely roar.
And take us in tomb,
So keep distance n stay at home.

- kunjdeep

#Roam

સરી ન જાય મારા હાથ માંથી સપના
બસ દિલમાં એ જ પ્યાસ રાખું છું!

એટલો ધનવાન નથી હું કે જગ જીતું,
એથી ગરીબાઈની ચિંતા ખાસ રાખું છું!

રમે છે જીંદગી રોજ જ નવી બાજી,
પણ, હું હૈયે હંમેશા હાસ રાખું છું!

વિશ્વાસ છે મને મારી જ જાત પર,
ફકત માધવની જ આશ રાખું છું!

પકડી જો શકે મારો હાથ તો આવ હવે,
કારણ, હંમેશા તું સાથે હોવાનો ભાસ રાખું છું!

-કુંજદીપ

Read More

સ્ત્રીત્વથી જ અસ્તિત્વ

હવે જો સ્ત્રીઓને મહાન બતાવવાનું પ્રદર્શન પત્યું હોય તો હું કંઈ કહું??? એક સ્ત્રી તરીકે મારા મનની વાત કરું??? પૂછી ને કરું તો સારું ને! નહીં તો આ પુરુષ પ્રધાન દેશ સ્ત્રીઓને મહાન બનાવવા અને બતાવવા જઈ રહયો છે ત્યારે સ્ત્રી બોલી શકે કે નહીં, એ મને ખબર નથી. કારણ તમને એવું લાગે છે કે એક પુરુષ સ્ત્રીના વખાણ કરે અથવા મહાન બનાવે તો જ એનું મૂલ્ય, નહીં તો ધૂળ ધાણી..!? અમારું વ્યક્તિ કે અસ્તિત્વ તમારાથી જ છે એવો તમને કેમ ભ્રમ છે?
સ્ત્રી પોતે જ જાણે છે કે એ સુંદર જ છે. એને રંગ સાથે કોઈ જ નિસ્બત નથી, કારણ હ્દયથી જ કોમળ છે. એને એના એક એક અંગની નાજુકાઈ ની ખબર જ છે. એમાં તમારે કહેવાની જરુર જ નથી. એના અંગ વિશે ચર્ચા કરવાની કોઈ જરૂર જ નથી.
લેડીઝ ફસ્ટ અને તમે લાસ્ટ એવું કહેવાની કશી જરુર જ નથી. તમારી સાથે રાખવાની જરુર છે. અમારે તમારી પાછળ પણ નથી રહેવું એમ જ તમારી આગળ પણ નથી જવું. અને તમે કહેશો તો જ ફસ્ટ જશું એવું કોણે કીધું?
બસમાં કે ટ્રેનમાં અમારી રીઝર્વ સીટ ન રાખો. તમારી બાજુમાં, ગરદીમાં પણ નિર્ભયા બની ને ઉભી રહી શકું એની ખાતરી આપો.
મહિલા દિવસે બધી સ્ત્રીઓને દેવી તરીકે પૂજતા હોય એવું લાગે છે. આખા સોશિયલ મીડિયામાં પુરુષોની વોલ ઉપર સ્ત્રીને મહાદેવી બતાવી છે. એના માટે અંતરથી આભાર માનું છું પરંતુ ધૂતારાઓને ફિટકાર દઉં છું. ફોટા નીચે એમની જ મહાનતાની ચર્ચા. કે એઓ સ્ત્રીને ખૂબ માન આપે છે, વગેરે વગેરે..અને જે પુરુષે પોતાના સોશિયલ મીડિયા અકાઉન્ટમા દેવી નો ફોટો મૂક્યો હોય એ જ ધૂળેટીના દિવસે ગલીમાંથી પસાર થતી છોકરી ને જોઈ સીટી મારે છે. તો રહેવા દો ને સાહેબ, એક દિવસીય માન આપવાનું. સ્ત્રી જાણે જ છે કે એ પોતે દૈવી સ્વરુપ જ છે એટલે જ તો, એ એક સાથે ઘણા કામો કરી શકે છે. એક છોકરી નાની હોય છે ને, ત્યાર થી જ બાળ ઉછેર કરતાં આવડે છે. એની ઢીંગલીને સરસ તૈયાર કરીને,એને પોતાના બાળકની જેમ સાંચવીને. એક દિવસે નહીં પરંતુ સ્ત્રીને દરરોજ સાથ આપી જુઓ. કોઈ દિવસ પોતાની માતાના પગ દબાવી ને તો ,કોઈ દિવસ પત્નીનું માથું દબાવીને. દિકરી ને લાડ કરીને, એમાં જ જીવનનો સાચો આનંદ છે.
એથી જ તો કહું છું સ્ત્રીના સ્ત્રીત્વને માન આપવાની જરુર છે અને શરુઆત તમારા ઘરથી જ. કારણ સ્ત્રીત્વ થી જ અસ્તિત્વ છે.
અમે તો તમારી સામે અડગ થઈને જીવી લઈશું પણ તમારા પૌરુષત્વ નું શું?
"મજબૂર નથી, મજબૂત છું. તને ક્યાં ખબર હું કોણ છું?
હું મારું પોતાનું અસ્તિત્વ ધરાવું છું. મને નામ કે ઓળખની જરૂર નથી,કારણ,હું જ મને ઓળખું છું. હા,મને ખબર છે કે,
"હું સ્ત્રી છું." (કુંજદીપ)

Read More

શોધું છું બહાના હવે તો તારી પાસે આવવાના
સાવ ખુલ્લી આંખે જોઉં સપના તને પામવાના

નથી ડરતી હવે આ જાલીમ,મતલબી દુનિયાથી
જાણું છું પ્રેમના મોલ તો મોંઘા જ હશે ચૂકવવાના

-કુંજદીપ




#આંખો

Read More

મારા સપના ચોરાયાની ફરિયાદ છે,
મને રાતે ઉંઘ જો નથી આવતી!

-કુંજદીપ

નાહક ન શોધ હવે મને તું મંદિરમાં,
ઝાંકીને જો તું જરા તારા હ્રદય માં!

વસુ છું હું ભીતર તારા આતમમાં,
ૐ નો નાદ સંભળાશે તને તારામાં!

દૂધ,દહીં,પાણી વેડફીશ નહીં તું મારામાં,
ભૂખ્યાઓની કમી નથી આપણા ભારતમાં!

આપી દે એ બધું જ તું એને મારા બદલામાં,
તારી મનોકામના પૂરી કરીશ હું પલવારમાં!

-કુંજદીપ

Read More

આ લાગણી મોહતાજ નથી એક દિવસની

પ્રેમ શબ્દ ભલે અઢી જ અક્ષર નો છે પણ ખૂબ જ તાકતવર છે. ખૂબ જ મજાની લાગણીઓ થાય છે એમાં. "પ્રેમ" શબ્દ જ ફક્ત લખી શકીએ છીએ,એમાં થતી લાગણીઓ નથી લખી શકાતી. કારણ, એના માટે કોઈ શબ્દ જ નથી. એ અનુભૂતિ છે. નિજાનંદ છે.
પ્રેમ ફક્ત એક છોકરો અને એક છોકરી પૂરતો જ સિમિત નથી. પરંતુ એતો જેની સાથે હ્રદય નો સંબંધ બંધાય ત્યાં જ પ્રેમ પાંગરતો હોય છે. એ કોઈ માણસ સાથે કે પછી પશુ - પક્ષી સાથે પણ હોય શકે.
પ્રેમ વહેંચવાથી વધે છે. એ એક એવો ખજાનો છે. જેટલો લૂંટાય એટલો વધે છે. તો વેલેન્ટાઇન - એક જ દિવસ પ્રેમનો કેમ? જે પળે મોજ આવે એજ પળ અને એજ દિવસ પ્રેમનો બને. આપણી ભારતીય સંસ્કૃતિમાં રોજ જ આ બધા જ ડે ઉજવાય જ છે.
દિકરો મા બાપ ને પગે લાગે અને ત્યારે જે હેત ઉભરાય એજ માતૃ પિતૃ દિવસ, માતા પિતા પોતાના બાળકોની સાથે સમજણથી રહે, ભણાવે કે કોઈ રમત રમે એ દિવસ ચિલ્ડ્રન્સ ડે, પોતાની પત્ની માટે ફૂલ કે વેણી લાવે અને કોઈ ન જોય એને પહેરાવી વ્હાલ કરે એ રોઝ ડે કે વેલેન્ટાઇન ડે. તું મારી સાથે આજે બહાર આવીશ? પાણીપુરી ખાઈશ? એ જ પ્રપોઝ ડે અને અણી ના સમયે આખું ઘર એક થઈ એકબીજાને હૂંફ આપે એમાં ક્યાં પ્રોમીસ ડે ની જરૂર હોય! લગ્ન સમયે લેવાયેલા કે અપાયેલા વચનો ફક્ત સ્ત્રી પુરુષ કે પતિ પત્ની પૂરતાં જ સિમિત નથી રહેતા એની સાથે બંનેનો પરિવાર પણ જોડાયેલો હોય છે અને બંને નિષ્ઠા થી નિભાવે પણ છે એ પ્રોમીસ ડે. . સ્કૂલેથી દોડતા આવતા બાળકો ને માં બાથ માં લે એ હગ ડે. કામ પરથી આવેલો પતિ કે થાકેલી પત્નીને કપાળે થતું ચુંબન એજ આપણા માટે કિસ ડે. ચોકલેટ ડે તો રોજ જ ઉજવાય. કોઈ વાર મીઠી લડાઈ ડે પણ ઉજવીએ છીએ પણ હા, આપણે બ્રેકપ ડે કદી નથી ઉજવતા.
હવે કહો, આપણે શી જરૂર આ વેલેન્ટાઇન ડે ની?.
"વસંત નો વ્યવહાર તો બારેમાસ હોય એમાં ચોક્કસ દિવસ કે મહિનો ન હોય! જ્યારે હૈયાં માંથી હેત ઉભરાય એજ પ્રેમનો દિવસ."
આ વેલેન્ટાઇન ને ખાસ બનાવીએ અને આ એક દિવસીય પ્રેમના દિવસ થકી કોઈ બીજા ની જીંદગીમાં હંમેશ ને માટે પ્રેમના રંગો ભરીએ. એક નવી પહેલ કરીએ. આ વેલેન્ટાઇન આપણા માટે નહીં બીજા ના માટે જીવીએ. કોઈ અનાથ આશ્રમમાં જઈ, કોઈ ઘરડાઘર માં જઈ, કોઈ સ્પેશિયલ બાળકોની સ્કુલમાં જઈ ઉજવીએ. આ બધું કંઈ જ ન થાય તો આપણે આપણા પરિવાર સાથે ઉજવીએ. અને એક દિવસીય નહીં દરરોજ ઉજવીએ. જીવનની દરેક ક્ષણ જીવંત બનાવીએ.
સૌને પ્રેમ દિવસના વધામણાં. અહીં કવિ શ્રી હિમલ પંડ્યાની પંક્તિ યાદ આવે છે કે,
કહેવું છે ઘણું, પણ તને આજે નહીં કહું,
આ લાગણી મોહતાજ નથી એક દિવસની.
(: હિમલ પંડ્યા)


-કુંજદીપ
કિંજલ દિપેશ પંડ્યા

Read More