ઈચ્છા એવી બિલકુલ નથી, કે વખાણ બધા જ કરે... પણ પ્રયત્ન એ જરુર છે, કે ખોટો છે એવુ કોઈ ના કહે...!

माहौल कुछ ऐसा बना
तेरे मेरे दरमियाँ,

शब्दों ने जहर पी लिया
और खामोशियों की उम्र बढ़ गई...

તું ના પૂછ કેમ છે...

બસ એટલું સમજ
તારા વગર બધું જેમ તેમ છે...

ખોવાયેલા શબ્દો માં
તારી હાજરી ખૂટે છે...



તું જો ના હોય સાથ તો
મારી શાયરી રૂઠે છે...

સિધ્ધાંત કરતાં સહકાર અને
બહુમતી કરતાં સહમતી શ્રેષ્ઠ છે...

બહું ખામીઓ જોશો તો
ખાસિયત નહીં દેખાય...

કોઈપણ વસમી વ્યથાની
બે અવસ્થા હોય છે,

કાં હૃદયમાં રાખ અથવા
આંખમાંથી ડ્રોપ કર...

बेवजह घर से निकलने की,  ज़रूरत क्या है |
मौत से आंख मिलाने  की,  ज़रूरत क्या है ||

सबको मालूम है, बाहर की हवा है क़ातिल |
यूँ ही क़ातिल से उलझने की,   ज़रूरत क्या है ||

दिल बहलने के लिए, घर मे वजह हैं काफी |
यूँ ही गलियों मे भटकने की, ज़रूरत क्या है||

ज़िन्दगी एक नियामत, इसे संभाल के रख |
क़ब्रगाहों को सजाने की ज़रूरत क्या है ||

लोग जब हाथ मिलाते हुए कतराते हों|
ऐसे रिश्तों को निभाने की ज़रूरत क्या है ||

Read More

સેંકડો ઝરણાં એક એક કરી ભેગા મળે
ત્યારે સરિતા સર્જાય,

ઈચ્છાઓ કાગળ પર સભા ભરે
ત્યારે કવિતા સર્જાય...

એક ટીપું સમજણનું અને
એક લાગણીનો ધોધ,

કૂંપળ કૂંપળ મ્હોરી ઊઠ્યો
સંબંધ નામનો છોડ...

उर्दू में लिपटा सुनहरा कोई अल्फ़ाज़ हो,

ना जाने तुम ग़ज़ल हो या
कोई साज़ हो...